W ubiegłą sobotę 25 lipca odbył się pierwszy koncert z tegorocznej letniej edycji Starobielskich Wieczorów Organowych

Z solowym recitalem organowym na romantycznym instrumencie Wilhelma Sauera w kościele ewangelickim Jana Chrzciciela w Starym Bielsku wystąpił Piotr Pawlik - organista, student II roku studiów magisterskich na Akademii Muzycznej w Poznaniu a także laureat wielu nagród na ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach organowych. Studiował również w ramach programu Erasmus+ w  Conservatoire national supérieur de musique et de danse w Lyonie.

Koncert rozpoczął się muzyką Johanna Sebastiana Bacha, wielkiego mistrza epoki baroku, którego muzyka była inspiracją dla takich kompozytorów jak chociażby Feliks Mendelssohn-Bartholdy czy Max Reger.
Zabrzmiało preludium i fuga a-moll BWV543. Utwór zawierający w sobie elementy stlius fantasticus charakterystyczne dla muzyki północnoniemieckiego baroku z której Bach czerpał liczne wzorce. Utwór ten wymaga od wykonawcy znakomitej techniki a także wrażliwości muzycznej. W przypadku tego wykonania publiczność mogła usłyszeć znakomitą technikę gry oraz niezwykłą, zdarzającą  się niezwykle rzadko muzykalność, którą dysponuje Piotr Pawlik.
Następnym utworem było preludium chorałowe Ach bleib bei uns Herr Jesu Christ BWV649 również autorstwa Johanna Sebastiana Bacha.
Utwór ten odbiega charakterem i strukturą od preludium i fugi a moll która wcześniej wybrzmiało.Jest to dzięki utrzymane w formie triowej czyli dwa głosy są grane na dwóch osobnych manuałach a trzeci głos na klawiaturze nożnej. Pierwotna wersja tego utworu została skomponowana przez Bacha do kantaty Bleib bei uns, denn es will Abend werden BWV 6. Dopiero później kompozytor rozpisał ten utwór na organy solo. Tytuł pieśni na temat której Bach skomponował ten utwór oznacza w języku polskim "Ach, pozostań z nami Panie Jezu Chryste". Pieśń ta powstała jako parafraza słów uczniów, którzy spotkali Zmartwychwstałego Chrystusa w drodze do Emaus właśnie w Poniedziałek Wielkanocny.
Po tym utworze usłyszeliśmy Toccatę z Monologu op.63 Maxa Regera - kompozytora nazywanego drugim Bachem ze względu na niezwykłą umiejętność tworzenia dzieł polifonicznych. Max Reger żył na przełomie XIX i XX wieku. Skomponował m.in. liczne preludia chorałowe oparte o melodie pieśni luterańskich a także liczne toccaty i fugi. Części IX.Toccata z cyklu  Monolog op.63 to utwór z późnego okresu twórczości Regera gdzie kompozytor zaczął mocno inspirować się dawnymi mistrzami, szczególnie J.S. Bachem. Zamiast pisać swobodne poematy, sięga po tradycyjne, ścisłe formy barokowe i klasyczne. Stąd w op.63 obecność toccaty, fugi, passacaglii, kanonu czy scherza.
Następnie zabrzmiała improwizacja organowa czyli sztuka polegająca na tworzeniu muzyki tu i teraz na żywo. Piotr Pawlik ukazał w tej improwizacji delikatne głosy m.in. fletowe w szybkich przebiegach melodyczno-rytmicznych. W improwizacji artysta postanowił wykorzystać melodię hymnu protestanckiego "Warownym Grodem jest nasz Bóg".
Dwoma ostatnimi utworami koncertu były dzieła Louisa Vierne'a - kompozytora z Francji tworzącego na przełomie XIX i XX wieku. Vierne był przez ponad 60 lat organistą słynnej katedry Notre Dame w Paryżu.
Najpierw usłyszeliśmy Naïades z czwartego zbioru cyklu Pièces de fantaisie Op. 55, nr 4.
Naïades w języku polskim oznaczają nimfy wodne z mitologii greckiej. Utwór ten ma charakter programowy, ponieważ kompozytor wykorzystał liczne niekonwencjonalne harmonie oraz delikatną registracje organów przez co utwór ten imituje morski krajobraz i nimfy wodne pojawiające się wśród fal morski .
Na zakończenie zabrzmiał finał z VI symfonii organowej h moll op.59.
Utwór ma niezwykle wirtuozowski charakter i należy do jednych z najtrudniejszych tego typu dzieł w literaturze organowej.
Był to idealny finał na zakończenie tego jakże interesującego pod względem programu koncertu.

Wydarzenie poprowadził Krzysztof Bas a zebraną w kościele publiczność przywitał na samym początku proboszcz parafii ewangelicko-augsburskiej w Starym Bielsku,
ks. dr Piotr Szarek.